De stank komt er van af

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog eens iets postte onder de hashtag racisme. Twee en een half jaar, om precies te zijn. Niet omdat de situatie verbeterd zou zijn – het tegendeel is waar. Maar omdat een mens niet te veel mag zagen. Niet te veel stil moet staan bij de nare dingen des levens. Zichzelf daar niet de hele tijd ziek moet in (laten) maken.

Dat ga ik dus niet doen: zagen.

Ik geef u gewoon een kleine opsomming van de voorbije weken:

  1. De Zoon wordt op 1 week tijd 2 keer gecontroleerd in de lokale supermarkt waar ik al sinds jaar en dag mijn boodschappen doe en nog nooit mijn handtas moest openmaken. Hij moet – in het bijzijn van andere klanten, uiteraard – zijn zakken legen en zijn rugzak tonen. Er wordt niets gevonden. Mijn kind steelt namelijk niet. Niemand anders moet zijn rugzak, handtas of boodschappentas tonen. Er volgen geen excuses. Geen van beide keren.
  2. De Echtgenoot voert de Dochter naar het internaat. Terwijl hij voor de poort staat te wachten tot ze haar valies uit de koffer heeft gehaald, komt er een combi voorbij. Hij rijdt erg traag, en de twee politieagenten staren de Echtgenoot boos aan. Enkele meters verderop maken ze rechtsomkeer en rijden weer erg traag voorbij. En daarna nog een keer. En nog een keer. Want één keer was niet intimiderend genoeg, veronderstel ik.
  3. De jeugdbeweging ziet er geen graten in om kinderen van Maghrebijnse afkomst als ‘Marouf’ te benoemen. Niet enkel in onderlinge gesprekken, maar ook in publicaties voor de ouders. (Een massa andere incidenten vallen buiten de voorbije weken, dus die vertel ik later nog wel eens.)
  4. De Zoon vertrekt naar Gent voor een feestje. Hij heeft zijn properste broek aangetrokken (eentje zonder gaten!) en een hemd. Net voor hij vertrekt checkt hij nog even bij mij of het er goed uitziet: ‘Zo zullen ze mij nu toch niet tegenhouden, zeker?’
  5. De Echtgenoot en ik gaan wandelen. Een oudere dame komt uit de tegenovergestelde richting op het jaagpad. Wanneer ze ons passeert, roept ze: ‘Stank. De stank komt er van af.’

Ja hoor, het is nog steeds erg relatief.

(PS.1 Wie de vorige blogs wil lezen, kan hier, hier, hier en hier terecht.  PS.2 Voor wie mij niet kent: op de foto bij de blogpost hieronder zie je een deel van mijn blijkbaar serieus intimiderend gezin.)

Spread the love

Eén gedachte over “De stank komt er van af

  • 19 juni 2017 om 2:35
    Permalink

    Ik vind het verschrikkelijk om je blogs onder hashtag racisme te lezen. Schrik dat het mijn zoon ook overkomen zal. Hij is ook half Ecuadoraan. Bang hou ik mijn hart vast! En hij moet, zo gauw hij het kan, BRUIN! lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *